Hoe cliche maar als je zelf kinderen krijgt mag je ervaren wat een glimlach van een kind met je doet! Het doet je niet alleen beseffen dat je leeft, maar het maakt je ook zielsgelukkig. Niets anders is meer belangrijk. Je wilt dat vasthouden, die lach. Als de glimlach weer verdwijnt wil je meteen weer meer van waar dat vandaan kwam. Je trekt een trucendoos open om die glimlach weer terug te krijgen. En je doet de gekste dingen, gekke geluidjes, hoge geluidjes, gekke bekken, 'kiekeboe', 'baa', 'beee'; je wordt weer even kind. Want hoe lang heb je dat niet gedaan?Bas zegt dat vrouwen het van nature beter kunnen met kinderen om gaan. Hoe oud vrouwen ook zijn, ze toveren zo een kinderstem te voor schijn en maken contact met een baby. En hoe meer een baby of kind reageert hoe gekker we zelf ook durven te doen.
Het is een verslaving zo'n lach van een kind waar je alles maar dan ook alles voor over hebt.
